دانشگاه علوم کشاورزي و منابع طبيعي گرگان

در يازدهم مهر ماه 1336 نخستين پايه هاي دانشگاه علوم کشاورزي و منابع طبيعي با افتتاح آموزشگاه عالي جنگل و مرتع توسط وزير کشاورزي در گرگان پي ريزي شد. اين آموزشگاه در سال 1355 به مدرسه عالي منابع طبيعي تبديل گرديد. پس از پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي ايران، در سال 1358 با موافقت وزارت کشاورزي و وزارت علوم، مدرسه عالي به وزارت علوم ملحق گشت و زير پوشش دانشگاه مازندران به دانشکده منابع طبيعي تبديل شد. تا اين زمان شش دوره جنگل ياري (1338 تا 1343)، چهارده دوره فوق ديپلم جنگل و مرتع (1345 تا 1358) و چهار دوره ليسانس ناپيوسته در سه گرايش جنگل، مرتع و حفاظت خاک (1354 تا 1357) فارغ التحصيل شده بودند.

پس از انقلاب فرهنگي و هم زمان با بازگشايي مجدد دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي در سال 1361، در اين دانشکده چهار گروه آموزشي شامل جنگلداري، مرتع و آبخيز، چوب شناسي و صنايع چوب و شيلات و محيط زيست تشکيل شد. اين گروه هاي آموزشي در مقاطع کارداني و کارشناسي نا پيوسته فعاليت داشتند. آموزش دوره هاي کارشناسي با داير شدن رشته جنگلداري (1360)، مرتع و آبخيز (1361)، چوب شناسي و صنايع چوب (1361) و شيلات (1364) آغاز شد.

دانشکده منابع طبيعي گرگان در سال 1367 به مجتمع دانشگاهي علوم کشاورزي و منابع طبيعي ارتقاء يافت و از دانشگاه مازندران منفک شد. در سال 1371 اين مجتمع دانشگاهي به دانشگاه علوم کشاورزي و منابع طبيعي تبديل گرديد و فعاليت اولين دانشگاه تخصصي کشاورزي و منابع طبيعي در ايران آغاز شد.

در حال حاضر در اين دانشگاه 66 رشته تحصيلي شامل 23 رشته کارشناسي، 38 رشته کارشناسي ارشد و 5 رشته دکتري تخصصي داير است. تعداد دانشجويان شاغل به تحصيل حدودا 3000 نفر است که 773 نفر (26 درصد) دانشجوي تحصيلات تکميلي مي باشند.

دانشکده شيلات و محيط زيست، مرتع و آبخيزداری

اين دانشکده در سال 1373 بعنوان دو دانشکده شيلات و محيط زيست و دانشکده مرتع و ابخيزداري از دانشکده منابع طبيعي مستقل شدند و در سال 1378 اين دو دانشکده با يکديگر ادغام گرديدند.

در سال 1387 اولین دوره کارشناسی ارشد محیط زیست در دانشگاه منابع طبیعی گرگان مشغول به تحصیل شدند.